Ebru

Rond een uur of negen word ik wakker. Ik rek me uit, pak gelijktijdig mijn telefoon van het nachtkastje en bekijk mijn mail en social media. Facebook; ik zie je tussen pa en ma Umar staan. Je zonnehoedje op, shirtje aan en damn woman, de wespentaille is daar. Die nieuwe borsten zijn overbodig, het stressdieet heeft zijn werk meer dan prima gedaan.
Ik klik door en lees je dagboek op de Metro site. Weinig wat ik al niet wist, maar ik schrik van de moede toon.

Lees verder… →

Nieuw nieuws

Zag ik begin van de week mijn toekomst nog schimmig en deprimerend als sluimerende mist in de polder terwijl je ploegend op de fiets in de zwaarste versnelling richting je bijbaantje – komkommers plukken – gaat…
Hoe anders was dat na gister. Een gesprek hier, een ferme handdruk daar et voilà, de lente is aangebroken, vogels kwetteren dat het een lieve lust is en mijn winkeltje gaat weer manmoedig voorwaarts. Nieuwe samenwerkingen, nieuwe klanten, toffe projecten en mooie reizen. Lang leve de ultieme freelancer!
Be prepared voor een groot aantal superlatieven en misbruik van het uitroepteken!

Lees verder… →