Lieve Roos

‘Over je broer gesproken, we gaan hem laten registreren.’ ‘Wie? Wat? Waar? Waarom? Waarvoor?’ ‘Lars. Van de week was die blonde vrouw op tv…’ ‘Roos Schlikker.’ ‘Dat kan wel ja. En we kunnen hem nu registreren.’ ‘Goh…’

Die tiet gaat eraf

‘Ben je thuis?’ ‘Ja! ‘Kan ik je even bellen?’ ‘O… tuurlijk, altijd.’ Ik schrik. Als zij belt, is het niet goed. Ik staar naar mijn scherm. Haar naam verschijnt. Ik neem op. ‘Hee…’ ‘Hoi…’ ‘Ik heb niet zo leuk nieuws…’ ‘Wat dan?’ Ze begint te huilen. Ik ook. Want haar verdriet is nog altijd mijn […]

Stabiel onstabiel

‘Het gaat niet goed, hè?’ Ik schud mijn hoofd. ‘Mijn hoofd maakt weer stofjes aan.’ In mijn woonkamer staat bij het raam een groot kamerscherm. Een tastbare metafoor voor hoe ik me voel. Staat het scherm opengeklapt, dan ben ik juist gesloten. De buitenwereld buitengesloten, niemand die naar binnen kan kijken. Staat hij dichtgeklapt, dan […]

Kale cavia

“Show me some balls!” schreeuwt een Killing Kennedy-acteur me toe vanaf het plafond. Hoe toepasselijk denk ik, terwijl ik met een van pijn verwrongen gezicht – één oog dichtgeknepen, tanden op elkaar, licht gegrom – op de lange tafel lig. Mijn benen liggen in een o-vorm, de onderkant van mijn voeten tegen elkaar en naast […]